''கப்பர்நாகுமே, நீ வானளாவ உயர்த்தப்படுவாயோ?
இல்லை, பாதாளம்வரைத் தாழ்த்தப்படுவாய்'' (லூக்கா 10:15)

நற்செய்தி நூல்களில் கப்பர்நாகும் ஒரு முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. அங்கே இயேசு பல புதுமைகள் நிகழ்த்தினார். அங்கிருந்த தொழுகைக் கூடத்தில் இயேசு போதித்தார். நூற்றுவர் தலைவர் ஒருவரின் பணியாளரை இயேசு குணமாக்கியது கப்பர்நாகுமில்தான் (லூக்கா 7:1-10). இயேசு தம் சீடராக அழைத்த பேதுரு, அந்திரேயா, யாக்கோபு, யோவான் ஆகியோர் கப்பர்நாகும் ஊரைச் சார்ந்தவர்களே (மத் 4:12-22). பேதுருவின் வீடு கப்பர்நாகுமில்தான் இருந்தது. அங்கே இயேசு குடியிருந்ததாக மத்தேயு குறிப்பிடுகிறார் (மத்4:13). இவ்வாறு இயேசுவின் தனிப்பட்ட அன்பிற்கும் கரிசனைக்கும் உள்ளான கப்பர்நாகும் இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கியது நமக்கு வியப்பாகத்தான் உள்ளது. ஆக, கப்பர்நாகும் வானளாவ உயர்த்தப்பட்டது உண்மைதான். இயேசுவின் பணியும் வாழ்வும் அங்கே நிகழ்ந்ததால் அவ்வூர் பேறுபெற்றது என நாம் கருதலாம். ஆயினும், அவ்வூர் மக்கள் பலர் இயேசுவை அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை.




கப்பர்நாகுமில் நிகழ்ந்ததைப் பார்க்கும்போது நம் உள்ளத்தில் எழுகின்ற கேள்வி இது: இயேசுவை நாம் எவ்வாறு அடையாளம் காண்பது? இயேசுவின் புதுமைகளும் ஆழ்ந்த போதனைகளும் மட்டுமே நம்மில் நம்பிக்கையை உருவாக்கிட இயலாது. இயேசுவை அணுகிச் செல்ல நமக்குத் திறந்த மனது வேண்டும். உறைந்துபோன உள்ளத்தில் கடவுளின் குரல் நிசப்தமாகிவிடும். நற்செய்தியைக் கேட்டு, அதன் வல்லமையை உணர்ந்த நமக்கு ஒரு பெரிய பொறுப்பும் வழங்கப்படுகிறது. அதாவது, நம்மைத் தேடி வருகின்ற கடவுளை நாம் கண்டுகொள்ளாமல் தடுக்கின்ற தடைச்சுவர்களை நாம் தகர்த்தெறிய வேண்டும். தன்னலமும் ஆணவமும் நம்மை ஆட்கொண்டுவிட்டால் நாம் கடவுளின் அருள்செயலைக் காணத் தவறிவிடுவோம். எனவே, வானளாவ உயர்த்தப்பட்டோர் தாம் பெற்றுக்கொண்ட கொடைக்கு ஏற்ப தங்கள் வாழ்வையும் சீரிய முறையில் வாழ்ந்திட வேண்டும்.

இறைவா, நீர் வழங்குகின்ற கொடைகளை நன்றியோடு ஏற்று உமக்கு உகந்த வாழ்க்கை நடத்திட எங்களுக்கு அருள்தாரும்.