''மேலும் இயேசு, 'உங்கள் உள்ளங்கள் குடிவெறி, களியாட்டத்தாலும்
இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குரிய கவலையினாலும்
மந்தம் அடையாதவாறு...எச்சரிக்கையாயிருங்கள்' என்றார்'' (லூக்கா 21:34-35)

நம் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் நாம் தவிர்க்க முடியாத நாளாக இருப்பது நம் இறுதி நாள் ஆகும். அன்று நம் மண்ணுலக வாழ்க்கை முடிவுக்கு வரும். அந்த நாள் என்று வரும் என யாருமே முன்கூட்டி அறிய இயலாது. நிலைமை இவ்வாறிருக்க, நாம் சில சமயங்களில் நம் வாழ்வின் இறுதி பற்றி யாதொரு கரிசனையுமின்றி இருந்துவிடுகிறோம். இது குறித்து இயேசு நமக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கின்றார்: ''உங்கள் உள்ளங்கள் குடிவெறி, களியாட்டத்தாலும் இவ்வுலக வாழ்க்கைக்குரிய கவலையினாலும் மந்தம் அடையாதவாறு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்'' (லூக் 21:34-35). இந்த எச்சரிக்கையை நாம் கவனமாகப் பார்த்தால் அதில் நாம் ''மந்தம் அடையாதவாறு'' எச்சரிக்கையாயிருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. மந்தம் என்பது விழிப்பற்ற நிலையைக் குறிக்கும். குடிவெறியும் களியாட்டமும் இவ்வுலகக் கவலையும் மந்த நிலையை உருவாக்குகின்றன. குடிபோதையில் இருப்போர் தம்மைச் சூழ்ந்து நடப்பவற்றைச் சரியாக உணரமாட்டார்கள். தெளிவற்ற மனத்தோடு உளறிக்கொண்டிருப்பார்கள். அதுபோல, களியாட்டத்தில் ஈடுபடுவோரும் தம் உள்ளத்தை ஒருமுனைப்படுத்தி சிந்தனையைக் கூர்மையாக வைத்திருக்கமாட்டார்கள். மேலும் உலகக் கவலைகள் நம் உள்ளத்தை அலைக்கழிக்கும் போது அங்கே மன அமைதி இராது. இவ்வாறு நம் உள்ளம் மந்தமாகிப் போகின்ற ஆபத்து உள்ளது.




இயேசு இத்தகைய மந்த நிலையிலிருந்து நாம் விடுபட வேண்டும் எனக் கேட்கின்றார். இன்று நம்மை மந்த நிலையில் வைத்திருக்கின்ற சூழ்நிலைகள் என்ன? இறையாட்சி பற்றிய விழிப்பு நமக்கு ஏற்படாமல் நம்மைச் சிறைப்படுத்துகின்ற நெருக்கடிகள் யாவை? கண்ணயர்ந்துபோய் தூக்க மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து போகாமல் நம் அகக் கண்களை அகலத் திறந்துவைக்க நமக்குக் கடவுள் தருகின்ற தூண்டுதல் யாது? இதற்கு இயேசு பதில் தருகின்றார்: ''எப்பொழுதும் விழிப்பாயிருந்து மன்றாடுங்கள்'' (லூக் 21:36). விழிப்பு, மன்றாட்டு இரண்டுமே நமக்குத் தேவை. இயேசுவே நமக்கு முன்னுதாரணம் தருகின்றார். அவர் கடவுளின் திருவுளத்தை நிறைவேற்றுவதிலேயே கண்ணும் கருத்துமாயிருந்து ''விழித்திருந்தார்''. அதுபோல, எப்போதும் இறைவேண்டல் செய்வதில் நிலைத்திருந்தார் (காண்க: லூக் 22:39-42). மனித வாழ்வின் நிறைவு கடவுள் நமக்குத் தருகின்ற வாக்குறுதி. அந்நிறைவை அடைய வேண்டும் என்றால் நமக்கு விழிப்புத் தேவை; நம் உள்ளம் மந்த நிலையிலிருந்து விடுபட்டு இறையுணர்வில் தோய்ந்திருக்க வேண்டும்.

இறைவா, நாங்கள் உம் உடனிருப்பை உணர்ந்து உம்மையே கருத்தில் கொண்டு வாழ்ந்திட அருள்தாரும்.