''இயேசு கோவிலில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது தலைமைக் குருக்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள், மூப்பர்கள் ஆகியோர் அவரிடம் வந்து,'எந்த அதிகாரத்தால் நீர் இவற்றைச் செய்கிறீர்? இவற்றைச் செய்ய உமக்கு அதிகாரம் கொடுத்தவர் யார்?' என்று கேட்டனர்'' (மாற்கு 11:27-28)

இயேசு மக்களுக்கு ''அதிகாரத்தோடு போதித்தார்.'' யூத சமயத் தலைவர்கள் கொண்டிருந்த அதிகாரத்திற்கும் இயேசுவிடம் தெரிந்த அதிகாரத்திற்குமிடையே வேறுபாடு இருந்தது. அவர்கள் சமயக் கொள்கைகளையும் வழக்குகளையும் விளக்கினர். ஆனால் இயேசுவோ, தம் சொந்த அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் மக்களுக்குப் போதித்தார். அவரிடம் துலங்கிய அதிகாரம் கடவுள் தாமே அவருக்கு அளித்த அதிகாரம். எந்த மனித அதிகாரத்தையும் விஞ்சிய அதிகாரம் அது. பண்டைக் கால இறைவாக்கினரைப் போல இயேசுவும் தந்தை கடவுளின் பெயரால் மக்களுக்கு நல்ல செய்தி கூறினார் என்பது உண்மையே. எனவேதான் மக்களில் பலர் இயேசுவைத் தலைசிறந்த இறைவாக்கினராகக் கண்டார்கள். ஆனால், இயேசு தம் அதிகாரம் பற்றிப் பேசும்போது தம் தந்தையிடமிருந்தே அந்த அதிகாரத்தைப் பெற்றதாகக் கூறுகின்றார். இவ்வாறு இயேசு தமக்கும் தம்மை அனுப்பிய தந்தைக்கும் இடையே நிலவிய நெருங்கிய உறவை வெளிப்படுத்தினார்.

தந்தையோடு அவருக்குள்ள உறவின் நெருக்கம் காரணமாக, நாம் இயேசுவை இறைத்தன்மை கொண்டவராக நம்பி ஏற்கின்றோம். கடவுளின் அதிகாரம் இயேசுவில் துலங்குவதால் நாம் இயேசுவைக் கடவுள் எனவே போற்றுகின்றோம். அதே நேரத்தில் இயேசு உண்மையாகவே மனிதராகவும் இருக்கின்றார். இவ்வாறு அவர் நம்மில் ஒருவராக மாறியதால் நாம் அவரிடத்தில் நம் ஆழ்ந்த மனித இயல்பை அடையாளம் காண இயலும். அது நம்மில் முழுமையாக வெளிப்படும்போது நாமும் கடவுளருளால் இறைத்தன்மை பெற்ற மனிதராக மாறுவோம்.

இறைவா, உமது பெயரால் எங்களைத் தேடிவந்த இயேசுவை நாங்கள் எங்கள் வாழ்வில் ஏற்றிட அருள்தாரும்.