யேர்மன் தமிழ் ஆன்மீகப்பணியகம் தயாரித்து வழங்கும் நாளாந்த நற்சிந்தனை
(ஒலிவடிவம்)





இரண்டாவது திருவழிபாடு ஆண்டு
திருவருகைக்காலம் 2வது வாரம் திங்கட்கிழமை
2017-12-11




முதல் வாசகம்

கடவுளே வந்து உங்களை விடுவிப்பார்.
இறைவாக்கினர் எசாயா நூலிலிருந்து வாசகம் 35: 1-10

பாலைநிலமும் பாழ்வெளியும் அகமகிழும்; பொட்டல் நிலம் அக்களிப்படைந்து, லீலிபோல் பூத்துக்குலுங்கும். அது வளமாய்ப் பூத்துக் குலுங்கி மகிழ்ந்து பாடிக் களிப்படையும்; லெபனோனின் எழில் அதற்கு அளிக்கப்படும்; கர்மேல், சாரோனின் மேன்மை அதில் ஒளிரும்; ஆண்டவரின் மாட்சியையும் நம் கடவுளின் பெருமையையும் அவர்கள் காண்பார்கள். தளர்ந்துபோன கைகளைத் திடப்படுத்துங்கள்; தள்ளாடும் முழங்கால்களை உறுதிப்படுத்துங்கள். உள்ளத்தில் உறுதியற்றவர்களை நோக்கி, “திடன் கொள்ளுங்கள், அஞ்சாதிருங்கள்; இதோ, உங்கள் கடவுள் பழிதீர்க்க வருவார்; அநீதிக்குப் பழிவாங்கும் கடவுளாக வந்து உங்களை விடுவிப்பார்.'' அப்போது பார்வையற்றோரின் கண்கள் பார்க்கும்; காது கேளாதோரின் செவிகள் கேட்கும். அப்பொழுது, கால் ஊனமுற்றோர் மான்போல் துள்ளிக்குதிப்பர்; வாய்பேசாதோர் மகிழ்ந்து பாடுவர்; பாலைநிலத்தில் நீரூற்றுகள் பீறிட்டு எழும்; வறண்ட நிலத்தில் நீரோடைகள் பாய்ந்தோடும். கனல் கக்கும் மணல்பரப்பு நீர்த் தடாகம் ஆகும்; தாகமுற்ற தரை நீரூற்றுகளால் நிறைந்திருக்கும்; குள்ளநரி தங்கும் வளைகள் எங்கும் கோரையும் நாணலும் முளைத்து நிற்கும். அங்கே! நெடுஞ்சாலை ஒன்று இருக்கும்; அது `தூய வழி' என்று பெயர் பெறும். தீட்டுப்பட்டோர் அதன் வழியாய்க் கடந்து செல்லார்; அவ்வழி வரும் பேதையரும் வழி தவறிச் செல்லார். அங்கே சிங்கம் இராது; அவ்வழியில் கொடிய விலங்குகள் செல்வதில்லை, காணப்படுவதுமில்லை; மீட்படைந்தவர்களே அவ்வழியில் நடப்பார்கள். ஆண்டவரால் விடுவிக்கப்பட்டோர் திரும்பி வருவர்; மகிழ்ந்து பாடிக்கொண்டே சீயோனுக்கு வருவர்; அவர்கள் முகம் என்றும் உள்ள மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்திருக்கும்; அவர்கள் மகிழ்ச்சியும் பூரிப்பும் அடைவார்கள்; துன்பமும் துயரமும் பறந்தோடும்.

- இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.

- இறைவா உமக்கு நன்றி



பதிலுரைப் பாடல்

இதோ நம் இறைவன் வந்து நம்மை விடுவிப்பார்.
திருப்பாடல்85: 8-9. 10-11. 12-13

ஆண்டவராம் இறைவன் உரைப்பதைக் கேட்பேன்; தம் மக்களுக்கு, தம் பற்றுமிகு அடியார்க்கு நிறைவாழ்வை அவர் வாக்களிக்கின்றார்; 9 அவருக்கு அஞ்சி நடப்போர்க்கு அவரது மீட்பு அண்மையில் உள்ளது என்பது உறுதி; நம் நாட்டில் அவரது மாட்சி குடிகொள்ளும். பல்லவி

10 பேரன்பும் உண்மையும் ஒன்றையொன்று சந்திக்கும்; நீதியும் நிறைவாழ்வும் ஒன்றையொன்று முத்தமிடும். 11 மண்ணினின்று உண்மை முளைத்தெழும்; விண்ணினின்று நீதி கீழ்நோக்கும். பல்லவி

12 நல்லதையே ஆண்டவர் அருள்வார்; நல்விளைவை நம் நாடு நல்கும். 13 நீதி அவர்முன் செல்லும்; அவர்தம் அடிச்சுவடுகளுக்கு வழி வகுக்கும். பல்லவி


நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! இதோ, மாநிலத்தின் ஆண்டவராம் அரசர் வருவார், அவரே நமது அடிமைத்தனத்தின் நுகத்தடியை அகற்றிடுவார். அல்லேலூயா

நற்செய்தி வாசகம்

லூக்கா எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 5: 17-26

ஒரு நாள் இயேசு கற்பித்துக்கொண்டிருந்தபோது, கலிலேய, யூதேயப் பகுதிகளிலுள்ள எல்லா ஊர்களிலிருந்தும் எருசலேமிலிருந்தும் வந்திருந்த பரிசேயரும் திருச்சட்ட ஆசிரியர்களும் அமர்ந்திருந்தார்கள். பிணி தீர்ப்பதற்கான ஆண்டவரின் வல்லமையை அவர் கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது சிலர் முடக்குவாதமுற்ற ஒருவரைக் கட்டிலோடு சுமந்துகொண்டு வந்து, அவரை உள்ளே கொண்டுபோய் இயேசுமுன் வைக்க வழி தேடினர். மக்கள் திரண்டிருந்த காரணத்தால் அவரை உள்ளே கொண்டு போக அவர்களால் முடியவில்லை. எனவே அவர்கள் கூரைமேல் ஏறி ஓடுகளைப் பிரித்து அவ்வழியாய் மக்கள் நடுவில் அவரைக் கட்டிலோடு இயேசுவுக்கு முன் இறக்கினார்கள். அவர்களுடைய நம்பிக்கையைக் கண்ட இயேசு அந்த ஆளைப் பார்த்து, “உம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன'' என்றார். இதனைக் கேட்ட மறைநூல் அறிஞரும் பரிசேயரும், “கடவுளைப் பழித்துரைக்கும் இவன் யார்? கடவுள் மட்டுமன்றிப் பாவங்களை மன்னிக்க யாரால் இயலும்?'' என்று எண்ணிக்கொண்டனர். அவர்களின் எண்ணங்களை உய்த்துணர்ந்த இயேசு அவர்களைப் பார்த்து, “உங்கள் உள்ளங்களில் நீங்கள் எண்ணுகிறதென்ன? `உம் பாவங்கள் உமக்கு மன்னிக்கப்பட்டன' என்பதா, அல்லது `எழுந்து நடக்கவும்' என்பதா, எது எளிது? மண்ணுலகில் பாவங்களை மன்னிக்க மானிடமகனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்'' என்றார். எனவே அவர் முடக்குவாதமுற்றவரை நோக்கி, “நான் உமக்குச் சொல்கிறேன்: நீர் எழுந்து உம்முடைய கட்டிலைத் தூக்கிக்கொண்டு உமது வீட்டுக்குப் போம்!'' என்றார். உடனே அவர் அவர்கள் முன்பாக எழுந்து, தாம் படுத்திருந்த கட்டிலைத் தூக்கிக்கொண்டு, கடவுளைப் போற்றிப் புகழ்ந்தவாறே தமது வீட்டுக்குப் போனார். இதைக் கண்ட யாவரும் மெய்ம்மறந்தவராய்க் கடவுளைப் போற்றிப் புகழ்ந்தனர். அவர்கள் அச்சம் நிறைந்தவராய், “இன்று புதுமையானவற்றைக் கண்டோம்!'' என்று பேசிக்கொண்டார்கள்.

- இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.

- கிறிஸ்துவே உமக்கு புகழ்.




இன்றைய சிந்தனை

''அவர்கள் கூரைமேல் ஏறி ஓடுகளைப் பிரித்து அவ்வழியாய் மக்கள் நடுவில் முடக்குவாதமுற்ற மனிதரைக் கட்டிலோடு இயேசுவுக்கு முன் இறக்கினார்கள்'' (லூக்கா 5:19)

முடக்குவாதம் என்பது நாம் சுதந்திரமாக நடந்து செல்லவும் நம் உடலுறுப்புகளை இயல்பாக இயக்கவும் முடியாவண்ணம் தடுக்கின்ற ஓர் ஊனம். சுதந்திரத்தை நாடுகின்ற மனிதருக்கு முடக்குவாதம் ஒரு பெரிய சோதனை மட்டுமல்ல, அது நம் இயலாமையை நமக்கு உணர்த்திக் கொண்டே இருக்கின்ற ஒரு முள். இவ்வாறு தம் வாழ்க்கையை இயல்பாக நடத்த முடியாமல் இருந்தார் ஒரு மனிதர். அவரால் எழுந்து சென்று இயேசுவை அணுக இயலவில்லை. படுக்கையோடு படுக்கையாக இருந்த அவருக்கு உதவி செய்ய சில நண்பர்கள் முன்வருகின்றனர். அவர்கள் வகுத்த திட்டம் நமக்கு வியப்பாக உள்ளது. மக்கள் கூட்டம் இயேசுவைச் சூழ்ந்திருந்ததால் முடக்குவாதமுற்ற மனிதரின் நண்பர்கள் வீட்டுக் கூரையைப் பிரித்து அவ்வழியாய் கட்டிலோடு அவரை இயேசுவின் முன் இறக்குகிறார்கள். ''கொடுக்கிற தெய்வம் கூரையைப் பிய்த்துக்கொண்டு கொடுக்கும்'' என்றொரு கூற்று உண்டு. இங்கேயோ கூரையைப் பிரித்து வந்தது நோயுற்ற மனிதர். அவருக்கு நலம் கொடுத்தது கடவுளின் வல்லமையோடு செயல்பட்ட இயேசு. அவரது பரிவும் இரக்கமும் அந்த மனிதரின் ஊனத்தை மட்டும் போக்கவில்லை. மாறாக, மனித வாழ்வில் ஏற்படுகின்ற அனைத்து ஊனங்களுக்கும் அடிப்படைக் காரணமாக உள்ள பாவத்தை இயேசு மன்னிக்கின்றார். யாராவது நோய்நொடியால் வருந்தினால் அதற்குக் காரணம் அவர் செய்த பாவமே என்னும் தவறான கருத்து நிலவிய அக்காலத்தில் இயேசு பாவத்தைக் காரணமாகக் காட்டி பாவிகளை ஒதுக்கவும் இல்லை, நோயுற்றவர்களே பாவத்திற்குக் காரணம் என போதிக்கவும் இல்லை.

நாம் இயல்பாகச் செயல்படுவதிலிருந்து நம்மைத் தடுக்கின்ற தளைகளும் ஊனங்களும் பல உண்டு. தான் தனது என்னும் அகங்காரம் ஒரு தளை. பிறருடைய நலனை முன்வைக்காமல் தன்னலத்தோடு செயல்படுகின்ற போக்கு ஒரு தளை. நீதி நேர்மையின்றி வாழ்கின்ற போக்கு ஒரு தளை. இவ்வாறு நம்மைக் கட்டிவைத்துள்ள தiளைகளை நாம் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். இத்தளைகளிலிருந்து நமக்கு விடுதலை தருபவர் கடவுள் என நாம் நம்புகிறோம். நம் உள்ளத்தை ஊனப்படுத்துகின்ற தளைகள் நாம் முழுமையான மனித வாழ்வு நடத்த நம்மை விடுவதில்லை. முழு மனித வாழ்வு என்பது கடவுளையும் பிறரையும் நாம் அன்புசெய்து வாழ்வதில் அடங்கும். அவ்வாறு வாழ்வதற்கு நமக்கு சுதந்திரம் தேவை. அச்சுதந்திரத்தை நமக்குத் தருகின்ற கடவுளுக்கு நாம் நன்றியறிந்திருக்க வேண்டும். கடவுளின் அருளை நாம் பெற்றிட நமக்குத் துணையாக வருகின்ற நண்பர்கள் உண்மையிலேயே கடவுள் நமக்குத் தருகின்ற கொடை. முடக்குவாதமுற்ற மனிதரின் நண்பர்கள் அவரை இயேசுவிடம் கொண்டுசென்றது போல நாமும் உண்மையான நட்புடையவர்களாக இருந்தால் நம் நண்பர்களை இயேசுவிடம் அழைத்துச் செல்லத் தவற மாட்டோம்.

மன்றாட்டு:

இறைவா, எங்கள் உடல் உள ஆன்ம ஊனங்களை அகற்றுபவர் நீரே என உணர்ந்து வாழ்ந்திட அருள்தாரும்.